หน้าร้อนอันแสนหวาน

ถึงเวลาสิ้นสุดแล้ว

 สิ้นสุดทุกอย่าง ณ กาลนี้ อีกครั้ง และ อีกครั้งที่สายฝนโปรยลงมา อีกครั้ง

แม้จะกล่าวได้ว่า มันคืนกาลเวลา ที่หมุนเปลี่ยน แต่คงมีบ้างครั้งที่เรา อยากหยุดมิติของเวลานั้น

แต่

ก็อีกครั้งที่เราหยุด เวลาไม่ได้ ฤดู สายน้ำ อายุ หรืออะไรก็ตามแต่ ที่เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงตามใจ

เราต้องการได้ เฉกเช่นเดียวกับความรัก ที่เรามิอาจเปลี่ยนแปลงมันได้ตามที่เราต้องการ

เมื่อถึงเวลาของมัน ความรัก ก็หลุดลอยไปตามกาลเวลา 

มันไม่มีอะไรจีรัง เป็นดังนั้น ดังวัฎจักร ที่ไหลเวียนไม่มีที่สิ้นสุด ความต้องการ ความลุ่มหลง ความโลภ

โกรธ เกลียด ตัณหา กิเลส ล้วนแล้วแต่กาลเวลา